Paradoxa

2010-05-01 00:00

W samotności jest się samemu –
pozbawionym cudzych roszczeń i wymagań,
odartym z cudzego niezadowolenia z nas,
okradzionym z cudzej krytyki,
poza zaintersowaniem wytycznych cudzego gustu.

W związku jest się z kimś związanym,
jest się więźniem w cudzych objęciach,
niewolnikiem cudzego głosu,
sługą na dworze cudzych marzeń,
najemnikiem, który pobiera żołd w walucie miłości.

Dumna samotność jest nieszczęśliwą wolnością,
dobry związek – szczęśliwą niewolą.
Samotnemu pozostaje jednak nadzieja,
związanemu – wiara i wytrwałość.

Wyszukiwanie

Kontakty